Adım Sıddık ama bu benim ne tek adım ne de ilk adım olur. İlk adım İfeoluwa, bundan başka adlarım da var. Bizde isim, kimlik ötesinde bir olgu gibidir. İsim birinin kişiselliğini anlatır. Birinin nasıl bir aileden geldiği, dinleri, bazen memleketleri ve meslekleri isminden anlaşılabilir. Ayrıca birinin doğum zamanında ailesinin durumunu öğrenmek istersen onun ismini bilmen yeterli. Yani bizde isim küçücük bir otobiyografi gibidir. Bir de atalarımız, “Çocuğun ismi hayatını etkiler”^[1] der. O yüzden ki orúkọ yani isme çok önem verirler.

Benim adım İfeoluwa, Rab’ımızın sevgisi demek. İsmin anlamı güzel ama bana bu ismi kimin verdiğini tam olarak bilmiyorum. Çünkü bizde isimler bağışlanıyormuş gibidir. Anne “bu isim güzel” diyor. Baba “bu isim de fena değil” diyorken anneanne bu ismi seçsenize diyor. Hepsi de kabul edilebiliyor. Continue reading “Adım Sıddık ama…” →